Veneto Taste, Wine & Life

Δυστυχώς ούτε και φέτος, δεύτερη χρονιά που αναλαμβάνει ο Δήμος Ρεθύμνης το φεστιβάλ κρασιού, κατάφεραν οι οργανωτές του να επωμιστούν επάξια την ευθηνή της αναβίωσης του πιο παλιού φεστιβάλ κρασιού στην νότια Ελλάδα.

Κι αυτό διότι οι άνθρωποί δεν έχουν τις κατάλληλες γνώσεις πάνω στο κομμάτι της σύγχρονης διαχείρισης και ανάδειξης του κρασιού, μέσα από τη σχέση του με το πολιτισμό και τις δυνατότητες που μπορεί να δώσει ως πόλος έλξης ποιοτικού τουρισμού γαστρονομικού και οινικού ενδιαφέροντος.

Μέσα στην οργανωτική επιτροπή (αλλά και έξω από αυτή) υπάρχουν άτομα με τις κατάλληλες γνώσεις επαφές και εμπειρία στο χώρο του κρασιού και του marketing. Δυστυχώς ή δεν τους δύνεται η δυνατότητα να κάνουν το έργο τους όπως θα έπρεπε ή απλά δεν τους δύνεται καμία δυνατότητα.

Πρέπει να καταλάβουν οι υπεύθυνοι αυτής της πόλης, ότι είναι εδώ για να υπηρετούν το συμφέρον των δημοτών και του Δήμου γενικότερα. Δεν είναι εδώ για να ικανοποιούν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και τα σύνδρομα αυτοπροβολής που τυχόν έχουν.

Έτσι λοιπόν, το φετινό φεστιβάλ, πήρε τη μορφή πανηγυριού, με λίγο από φεστιβάλ τοπικών προϊόντων και σίγουρα δεν ήταν φεστιβάλ κρασιού.

Τρανή απόδειξη, το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, όπου ουσιαστικά οι δραστηριότητες με θέμα το κρασί που περιελάμβανε ήταν ελάχιστες. Τα περίπτερα των οινοπαραγωγών ήταν πολύ πιο λίγα απ ότι είχαν ανακοινωθεί και θαμμένα πίσω από το φωτεινότατο και χαριτωμένο κατά τα άλλα σουβλατζίδικο.

Οι εκδηλώσεις κρασιού ξεκίνησαν πλαδαρά με Κρητική μουσική και συνεχίστηκαν με ένα απαράδεκτο και εκτός κλήματος αμερικάνικο φολκλόρ μουσικό σχήμα από το Τενεσή (δηλαδή εκεί που ως εθνικό ποτό έχουν το ουίσκυ).

Ευτυχώς, μετά τους South Gringos, τα ηνία ανέλαβαν δύο μαέστροι της γεύσης και έσωσαν τη παρτίδα. Ο Ηλίας Σκουλάς, μάχιμος δημοσιογράφος και παραγωγός εκπομπών και εκδηλώσεων γεύσης, με τον Γιάννη Λεμονή γνωστό γευσιγνώστη και συγγραφέα αρχαιοελληνικής γεύσης, μας τίμησαν με τη παρουσία τους και μαγείρεψαν ζωντανά για το κοινό ανεβάζοντας το θερμόμετρο. Αξιόλογη επίσης ήταν και η παρουσία του κου Γεροβασιλείου, ενός από τους καλύτερους οινοποιούς πανελληνίως, που μίλησε για το κρασί τη τρίτη ημέρα.

Εν πάση περίπτωση, δε λέει κανείς ότι θα ήταν κακό να γίνει ένα φεστιβάλ κρητικών προϊόντων, αλλά σίγουρα δεν έχει κανείς το δικαίωμα να βαλτώσει τη μοναδική ευκαιρία για τη σύγχρονη αναβίωση αυτού του θεσμού, της γιορτής του κρασιού στη πόλη μας.

Το φεστιβάλ κρασιού, το αναγεννησιακό φεστιβάλ και όλες οι άλλες εκδηλώσεις της πόλης μας, ας το καταλάβουμε όλοι μας, δεν ανήκουν σε κανένα δήμαρχο, δημοτικό σύμβουλο, δημοσιοσχεσίτη ή ότι άλλο. Ανήκει στους Ρεθεμιώτες, που δυστυχώς αυτοί που τα τελευταία χρόνια δε δίστασαν να τους αποκαλέσουν δημοσίως μίζερους, δε κάνουν τίποτα για να τους βγάλουν από τη μιζέρια.

Άντε, και του χρόνου να βάλετε και περίπτερα με το μαλλί της γριάς….

Οι εθελοντές σας μάραναν. Άλλο εθελοντισμός κι άλλο να τη βγάλουμε light και τζάμπα για να πούμε ότι κάτι κάναμε.

Popularity: 6% [?]

Ανακατεύουμε ένα κουτί τυρί Φιλαδέλφεια με 100 γρ ξινομυζήθρα,  λίγη κρέμα γάλακτος , 2 ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια, μπόλικο άνηθο, μία κουταλιά κάπαρη λιωμένη, φρεκοτριμμένα πιπέρια, λίγο λάδι, λίγο αλάτι και λίγο μηλόξυδο.

Σε κουπάτ στρώνουμε 3 φύλλα ρόκας να εξέχουν, μία στρώση ώριμες φέτες αβοκάντο, μια στρώση καπνιστό σολομό και το μισό από το μίγμα μας.

Επαναλαμβάνουμε άλλη μία φορά και στολίζουμε από πάνω με μία ψιλή φέτα κόκκινη πιπεριά και χαβιάρι ή μπρίκ.

Βγάζουμε το κουπάτ και γαρνίρουμε με δροσερά ντοματίνια γύρω γύρω, κομμένα στη μέση, αφού πρώτα τα μαρινάρουμε σε λάδι με δυόσμο –

Μικρά Μυστικά

Μη ξεχνάτε ότι η αρχή μιας πετυχημένης συνταγής είναι η ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούμε.

Προσέξτε λοιπόν, ο σολομός να είναι καλής ποιότητας και το αλάτι λίγο γιατί τα υλικά είναι από μόνα τους αλμυρά

Τι να πιούμε;

Αυτό το εξαιρετικό και αφροδισιακό έδεσμα, προσφέρεται δροσερό  και συνοδεύεται άψογα με ένα λευκό κρασί από τη ποικιλία Gewurztraminer

Popularity: 9% [?]

Μουλιάζουμε ½ κιλό ψωμί μπαγιάτικο σε κόκκινο κρασί, το στύβουμε και το τρίβουμε.

Ανακατεύουμε καλά το τριμμένο ψωμί με 1 κιλό  μοσχαρίσιο κιμά, 2 ψιλοκομμένα κρεμμύδια, 1 αυγό, 3 κουταλιές λάδι, 1 ματσάκι δυόσμο, 1 ματσάκι μαϊντανό, λίγη φρέσκια ρίγανη, λίγο μπαχάρι, 2 κουταλιές ξύδι, αλάτι και πιπέρι.

Αφήνουμε τη ζύμη 1 ώρα στο ψυγείο να σταθεί και κατόπιν πλάθουμε τα κεφτεδάκια, τα αλευρώνουμε ελαφρώς και τα τηγανίζουμε σε ελαιόλαδο.

Φτιάχνουμε μια σάλτσα με 3 τριμμένες φρέσκιες ντομάτες, 2 σκελίδες σκόρδο, 2 κουταλιές λάδι, 1 κουταλάκι ζάχαρη, αλατοπίπερο και αρκετή ρίγανη.

Αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει και μόλις δέσει ρίχνουμε μέσα τα κεφτεδάκια.

Μόλις πάρουν άλλες δύο βράσεις, τα κατεβάζουμε από τη φωτιά, τα αφήνουμε 10 λεπτά να σταθούν και σερβίρουμε

Μικρά Μυστικά

Αντί για μπαχάρι μπορούμε να βάλουμε λίγο κύμινο και αντί για ψωμί γαλέτα. Αυτή η συνταγή απαντάτε σ όλη την Ελλάδα σε πολλές παραλλαγές και συνήθως σε όλους μας θυμίζει τη μάνα ή τη γιαγιά μας

Τι να πιούμε;

Σας προτείνουμε να συνοδέψετε αυτό το παραδοσιακό πιάτο με ένα φρέσκο κόκκινο κρασί.

Popularity: 15% [?]

Με χαρά μας μάθαμε ότι ο Παντελής Καριπίδης, γνωστός και αγαπημένος μας οινοποιός από τη Λάρισα, επισκέφτηκε τη πόλη μας για λίγες μέρες.

Φυσικά δε χάσαμε την ευκαιρία και τον προσκαλέσαμε να κάνουμε μαζί μία privet γευσιγνωσία.

Δοκιμάσαμε λευκά κρασιά σε συνδυασμό με ντόπιο ροφό και άλλα εκλεκτά θαλασσινά.

Για άλλη μια φορά ενθουσιαστήκαμε με το Sauvignon blanc αλλά και με την ειδική εμφιάλωση Chardonnay του Καριπίδη.

Τον ευχαριστούμε για τη παρουσία του και θα τον περιμένουμε το συντομότερο να δοκιμάσουμε και τα κόκκινα.

Popularity: 11% [?]

• Κόβουμε  4 μεγάλες μελιτζάνες σε φέτες, τις αλατίζουμε, τις ξεπλένουμε, τις στεγνώνουμε, τις τηγανίζουμε και τις σουρώνουμε
• Τηγανίζουμε 2 ξερά κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλες, προσθέτουμε μία ντομάτα κομμένη καρέ, βάζουμε 1 ξύλο κανέλα, λίγο σάλτσα νάπολι, αλατοπιπερώνουμε και βράζουμε για 15 λεπτά.
• Προσθέτουμε βασιλικό, ½ κούπα φέτα τρίμα, 2-3 κουταλιές φρυγανιά , λίγο μαϊντανό και 200 γρ γραβιέρα χοντροτριμμένη
• Γεμίζουμε τις μελιτζάνες, τις τυλίγουμε, τις βάζουμε σε ένα ταψάκι με λίγο σάλτσα ντομάτας και τις φουρνίζουμε για 15 λεπτά.
• Σερβίρουμε με λίγο τριμμένο τυρί

Μικρά Μυστικά

Τα ρολάκια με μελιτζάνες τα κάνουν σε πολλές περιοχές στην Ελλάδα και φυσικά η συνταγή δεν είναι ίδια παντού. Εξαρτάται από τα τοπικά προϊόντα και τη γεύση του καθενός. Προσαρμόστε κι εσείς λοιπόν τη συνταγή στα γούστα σας και απολαύστε τη με τους φίλους σας.

Τι να πιούμε;

Είναι ένα καλοκαιρινό μεζεδάκι που συνήθως τρώγεται μαζί με άλλα μεζεδάκια και όλα μαζί συνοδεύονται με τσικουδιά ή ούζο. Εγώ πιστεύω ότι του πάει και ένα λευκό δροσιστικό κρασάκι. Μία Βηλάνα ή ένα φρέσκο Ασσύρτικο για παράδειγμα.

Popularity: 15% [?]

Άλλο να τα βλέπεις κι άλλο να τα τρως. Περνάμε το δεκαπενθήμερο που δοκιμάζουμε συνταγές γιατί τη πρώτη εβδομάδα του Μαΐου ανοίγει το εστιατόριο. Εντωμεταξύ αύριο ανοίγουμε σαν wine-bar – cafe πιο πολύ για τους φίλους μας και σας περιμένουμε όλους……Το καλοκαίρι θα είναι καυτό!

Για τέταρτη χρονιά, η Βάσω Αλεφαντινού επιμελείται την οργάνωση της κουζίνας στο Veneto. Σταθερή πλέον αξία στις γαστρονομικές αναζητήσεις του Ρεθύμνου!

Popularity: 19% [?]

Για τη ζύμη:

1 κιλό αλεύρι

1 φακελάκι μπέικιν πάουντερ

1 φλιτζάνι ζάχαρη

½ κουταλάκι σόδα

1 φλιτζάνι λάδι

1 φλιτζάνι γάλα

4 αυγά

Γέμιση:

1280 γρ μυζήθρα

2 φλιτζάνια ζάχαρη

2 αυγά,

1 κουταλιά φρέσκο βούτυρο

½ κουταλάκι κανέλα

2 βανίλιες

Ξύσμα ενός λεμονιού
Μαλάσουμε τα παραπάνω υλικά μέχρι να γίνει μια μαλακή ζύμη και την αφήνουμε να ξεκουραστεί σκεπασμένη με μια βαμβακερή πετσέτα για 1/2 ώρα.

Ετοιμάζουμε τη γέμιση ανακατεύοντας καλά όλα τα υλικά.

Ανοίγουμε φύλλο πάχους 1,5 εκ. και κόβουμε κομμάτια με το άνοιγμα ενός μεγάλου ποτηριού, ή ενός μικρού πιάτου (εξαρτάται από το πόσο μικρά ή μεγάλα θέλουμε τα καλτσούνια). Απλώνουμε πάνω 1 κουταλιά από τη γέμιση μας και τσιμπάμε γύρω-γύρω τη ζύμη με τα δάχτυλά μας (τον δείκτη και τον αντίχειρα, ώστε να μοιάζουν με λυχναράκια).

Τα αλείφουμε με αυγό, τα τοποθετούμε σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολλα και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς για 15-20 λεπτά (ανάλογα το φούρνο).

Όταν τα ξεφουρνίσουμε τα βάζουμε σ ένα σκεύος και από πάνω απλώνουμε φρέσκα νερατζόφυλλα και λεμονόφυλλα. Θα τους δώσουν ένα υπέροχο άρωμα.

Μικρά Μυστικά

Αυτή η συνταγή είναι πολύ παλιά και μου την έχει δώσει μία νοικοκυρά από τις Μάλες ένα χωριό έξω από την Ιεράπετρα. Στην Ιεράπετρα αυτό το υπέροχο γλύκισμα λέγεται καλτσούνι. Σε άλλα μέρη της ανατολικής Κρήτης όπου συνηθίζεται να γίνεται, τα λένε λυχναράκια από το σχήμα τους που θυμίζει παλιό Μινωικό λύχνο. Στη Σητεία τα λένε ανεβατά, γιατί τα κάνουν με ανεβατή ζύμη και μερικές φορές τα κλείνουν σταυρωτά σα φάκελο από πάνω. Κατά τη δική μου άποψη τα Ιεραπετρίτικα αλλά και αυτά του συνεταιρισμού Γέργερης είναι τα καλύτερα. Μεγάλη σημασία σ αυτό το γλυκό έχει η ποιότητα των υλικών και ιδικά της μυζήθρας.

Ένα άλλο μυστικό που κάνει τη διαφορά, είναι να καλύψουμε τα καλτσούνια μας με τα φρέσκα νερατζόφυλλα και λεμονόφυλλα, πράγμα που δε μπορούμε να κάνουμε όλο το χρόνο παρά μόνο την Άνοιξη. Σε μερικά μέρη βάζουν ανθόνερο και σε άλλα λίγο μαστίχα, αλλά πιστέψτε με δεν είναι το ίδιο.

Τι να πιούμε;

Απογειώστε αυτό το παραδοσιακό γλύκισμα τυριού, συνοδεύοντας το με ένα ωραίο γλυκό κρασί από τη ποικιλία Μοσχάτο

Popularity: 17% [?]

Βάζουμε 1 κιλό ρεβίθια σε μία κατσαρόλα με χλιαρό νερό και τα αφήνουμε από το βράδυ να μουλιάσουν.

Τα βράζουμε για 40 λεπτά περίπου (να μη παραβράσουν), ενώ ταυτόχρονα τα ξαφρίζουμε εάν χρειαστεί.

Σουρώνουμε τα ρεβίθια και τα απλώνουμε σε ένα ταψί.

Σε μισή κούπα λάδι σοτάρουμε  2 κρεμμύδια κομμένα σε φέτες με 2-3 σκελίδες σκόρδο χοντροκομμένες. Προσθέτουμε και 2 ντομάτες ξεφλουδισμένες και κομμένες καρέ και τα αφήνουμε όλα μαζί για 2-3 λεπτά.

Τα αδειάζουμε κι αυτά στο ταψί, προσθέτουμε άλλη 1/2 κούπα λάδι, αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε 2 καυτερές πιπεριές, 2-3 φούντες αρισμαρί (δεντρολίβανο) και 1 λεμόνι ξεφλουδισμένο και κομμένο σε φέτες.

Βάζουμε όσο νερό χρειάζεται για να καλυφτούν τα ρεβίθια και φουρνίζουμε για μισή ώρα στους 180 βαθμούς.

Μικρά Μυστικά

Αυτή τη ρεβιθάδα μας την έκανε η Φρόσω στη ταβέρνα <Πενηντάρας > στο πέρα γυαλό της Αστυπάλαιας. Πάθαμε τη πλάκα μας. Τα φουρνιστά ρεβίθια σε συνδυασμό με τα κρεμμύδια που είχαν καραμελώσει και το αρισμαρί ήταν ένας συνδυασμός μοναδικός. Εμένα μου έφερνε στη γεύση κάτι από στιφάδο. Εδώ που τα λέμε ίσως να του πήγαινε κι ο λαγός.

Πάντως, αυτή τη συνταγή την έκανε κι η γιαγιά μου στην Ιτέα, μόνο που έβαζε και λίγο πελτέ. Το χειμώνα έβαζε και λίγο λουκάνικο

Τι να πιούμε;

Αυτό το ελληνικότατο πιάτο μπορούμε άνετα να το συνοδεύσουμε με ένα πλούσιο λευκό κρασί περασμένο από βαρέλι. Εγώ σας προτείνω να πιείτε μια Αγριλιά Δερέσκου.

Popularity: 15% [?]

• Παίρνουμε ένα μπούτι από αρνί ξεκοκαλισμένο και λέμε στο χασάπη να μας το ανοίξει για ρολό.
• Μαρινάρουμε το κρέας ένα βράδυ με λάδι, λεμόνι, μουστάρδα και δυόσμο.
• Απλώνουμε ένα μεγάλο κομμάτι αλουμινόχαρτο, το λαδώνουμε και το καλύβουμε με αμπελόφυλλα.
• Απλώνουμε από πάνω το κρέας μας, αλατοπιπερώνουμε, βάζουμε και λίγο ρίγανη και γεμίζουμε κατά μήκος με λεπτές φέτες ντομάτας, καρότα, φέτες κόκκινης πιπεριάς και μπαστουνάκια γραβιέρας.
• Φροντίζουμε το αλουμινόχαρτο να είναι σχεδόν διπλάσιο από το κρέας.
• Αρχίζουμε και τυλίγουμε σφιχτά και προσεχτικά το κρέας μας, ώστε να καλυφτεί πλήρως.
• Βάζουμε στο ταψί τα κόκαλα από το μπούτι και το ρολό, προσθέτουμε 1 δάκτυλο νερό, λίγο κρασί λευκό, αλάτι, πιπέρι και ένα ολόκληρο κρεμμύδι προαιρετικά.
• Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς, βάζω το ταψί και ψήνουμε για 2 – 2 ½ ώρες αναλόγως με το φούρνο μας.
• Όταν βγάλουμε το ρολό από το ταψί, το αφήνουμε λίγο να ηρεμήσει, το ανοίγουμε προσεκτικά και το κόβουμε σε μεγάλα φαρδιά φιλέτα.
• Το σερβίρουμε με πατάτες φούρνου.
• Αν θέλουμε, μπορούμε να πάρουμε τα υγρά από το ταψί, να τα δέσουμε με λίγο αραιωμένο κορν φλάουρ σε νερό και να φτιάξουμε μία υπέροχη σάλτσα.

Μικρά Μυστικά

Το ρολό μας θέλει μεγάλη προσοχή στο τύλιγμα για να κρατήσει τα ζουμιά του και να μη ξεραθεί. Είναι ένα πλούσιο ελληνικότατο πιάτο που αν πετύχει θα συγκινήσει και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Στο Veneto, το φτιάχνουμε 13 χρόνια τώρα και πιστέψτε μας δεν ήταν εύκολο να σταθεροποιήσουμε τη γεύση του και να του δώσουμε το δικό μας χαρακτήρα. Μετά από τόσα χρόνια όμως, μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι είναι ένα από τα πιάτα που μας χαρακτηρίζει.

Τι να πιούμε;

Εδώ θέλουμε ένα πλούσιο ελληνικό κόκκινο κρασί με τανίνες και φυσικά θα σας προτείνω ένα κρασί παλαίωσης από την αγαπημένη μου ποικιλία το Ξινόμαυρο. Πιείτε μια κλασική Ράμνιστα καλής εσοδείας ή ένα πιπεράτο Γη και Ουρανός

Popularity: 14% [?]

Ένα παράξενο ρίγος αισθάνθηκα όταν στις 15 του Μάρτη μπήκαμε οδικώς στα άγια χώματα της Μάνης, μαζί με το Γιάννη το Βλαντά και το δήμαρχο Μουσούρων Ξενοφώντα Αρναντωνάκη. Ήμασταν καλεσμένοι από το δήμαρχο της Μάνης για να τιμήσουμε κι εμείς μαζί με τον πολιτιστικό σύλλογο της αδελφοποιημένης Ασί Γωνιάς, τις εκδηλώσεις για την έναρξη της επανάστασης του 1821 στη Μάνη.

Το τοπίο ήταν επιβλητικό, τραχύ, άγριο και συγχρόνως πανέμορφο ενώ ταυτόχρονα καθόλου ξένο σ εμάς, αφού αισθανόμασταν ότι ήμασταν στα Σφακιά.

Μια σειρά από ομοβροντίες στο πέρασμα μας από τους πύργους της Αρεόπολης μας καλωσόριζε κι αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Η φιλοξενία που δεχτήκαμε ήταν μοναδική. Οι εκδηλώσεις ήταν πραγματικά ζωντανές και σ έκαναν να αισθανθείς πραγματικά το λόγο για τον οποίο ήρθες. Γιατί οι Μανιάτες την αισθάνονται αυτή τη γιορτή και θέλουν να τη μεταδώσουν ακέραιη και ζωντανή στα παιδιά τους. Γιατί το δωρικό στοιχείο είναι ζωντανό σ αυτή την άκρη της Ελλάδας και οι άνθρωποι δε φοβούνται να πουν τη γνώμη τους. Δε ντρέπονται για τη καταγωγή τους.

Τα συγχαρητήρια μας στους οργανωτές των εκδηλώσεων, στο πολιτιστικό σύλλογο Ασί Γωνιάς που επάξια εκπροσωπεύει τη Κρήτη όπου κι αν πάει, μα πιο πολύ στο κάθε Μανιάτη και Μανιάτισσα που μας αγκάλιασαν με τον τρόπο τους.

Εμείς, πρώτα ο Θεός, εκεί θα είμαστε και του χρόνου!

Hotel Veneto Rethymno Crete – Mani 2010

Popularity: 13% [?]