Γιορτή κρασιού 2010 στο Ρέθυμνο – ή όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα.
Δυστυχώς ούτε και φέτος, δεύτερη χρονιά που αναλαμβάνει ο Δήμος Ρεθύμνης το φεστιβάλ κρασιού, κατάφεραν οι οργανωτές του να επωμιστούν επάξια την ευθηνή της αναβίωσης του πιο παλιού φεστιβάλ κρασιού στην νότια Ελλάδα.
Κι αυτό διότι οι άνθρωποί δεν έχουν τις κατάλληλες γνώσεις πάνω στο κομμάτι της σύγχρονης διαχείρισης και ανάδειξης του κρασιού, μέσα από τη σχέση του με το πολιτισμό και τις δυνατότητες που μπορεί να δώσει ως πόλος έλξης ποιοτικού τουρισμού γαστρονομικού και οινικού ενδιαφέροντος.
Μέσα στην οργανωτική επιτροπή (αλλά και έξω από αυτή) υπάρχουν άτομα με τις κατάλληλες γνώσεις επαφές και εμπειρία στο χώρο του κρασιού και του marketing. Δυστυχώς ή δεν τους δύνεται η δυνατότητα να κάνουν το έργο τους όπως θα έπρεπε ή απλά δεν τους δύνεται καμία δυνατότητα.
Πρέπει να καταλάβουν οι υπεύθυνοι αυτής της πόλης, ότι είναι εδώ για να υπηρετούν το συμφέρον των δημοτών και του Δήμου γενικότερα. Δεν είναι εδώ για να ικανοποιούν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και τα σύνδρομα αυτοπροβολής που τυχόν έχουν.
Έτσι λοιπόν, το φετινό φεστιβάλ, πήρε τη μορφή πανηγυριού, με λίγο από φεστιβάλ τοπικών προϊόντων και σίγουρα δεν ήταν φεστιβάλ κρασιού.
Τρανή απόδειξη, το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, όπου ουσιαστικά οι δραστηριότητες με θέμα το κρασί που περιελάμβανε ήταν ελάχιστες. Τα περίπτερα των οινοπαραγωγών ήταν πολύ πιο λίγα απ ότι είχαν ανακοινωθεί και θαμμένα πίσω από το φωτεινότατο και χαριτωμένο κατά τα άλλα σουβλατζίδικο.
Οι εκδηλώσεις κρασιού ξεκίνησαν πλαδαρά με Κρητική μουσική και συνεχίστηκαν με ένα απαράδεκτο και εκτός κλήματος αμερικάνικο φολκλόρ μουσικό σχήμα από το Τενεσή (δηλαδή εκεί που ως εθνικό ποτό έχουν το ουίσκυ).
Ευτυχώς, μετά τους South Gringos, τα ηνία ανέλαβαν δύο μαέστροι της γεύσης και έσωσαν τη παρτίδα. Ο Ηλίας Σκουλάς, μάχιμος δημοσιογράφος και παραγωγός εκπομπών και εκδηλώσεων γεύσης, με τον Γιάννη Λεμονή γνωστό γευσιγνώστη και συγγραφέα αρχαιοελληνικής γεύσης, μας τίμησαν με τη παρουσία τους και μαγείρεψαν ζωντανά για το κοινό ανεβάζοντας το θερμόμετρο. Αξιόλογη επίσης ήταν και η παρουσία του κου Γεροβασιλείου, ενός από τους καλύτερους οινοποιούς πανελληνίως, που μίλησε για το κρασί τη τρίτη ημέρα.
Εν πάση περίπτωση, δε λέει κανείς ότι θα ήταν κακό να γίνει ένα φεστιβάλ κρητικών προϊόντων, αλλά σίγουρα δεν έχει κανείς το δικαίωμα να βαλτώσει τη μοναδική ευκαιρία για τη σύγχρονη αναβίωση αυτού του θεσμού, της γιορτής του κρασιού στη πόλη μας.
Το φεστιβάλ κρασιού, το αναγεννησιακό φεστιβάλ και όλες οι άλλες εκδηλώσεις της πόλης μας, ας το καταλάβουμε όλοι μας, δεν ανήκουν σε κανένα δήμαρχο, δημοτικό σύμβουλο, δημοσιοσχεσίτη ή ότι άλλο. Ανήκει στους Ρεθεμιώτες, που δυστυχώς αυτοί που τα τελευταία χρόνια δε δίστασαν να τους αποκαλέσουν δημοσίως μίζερους, δε κάνουν τίποτα για να τους βγάλουν από τη μιζέρια.
Άντε, και του χρόνου να βάλετε και περίπτερα με το μαλλί της γριάς….
Οι εθελοντές σας μάραναν. Άλλο εθελοντισμός κι άλλο να τη βγάλουμε light και τζάμπα για να πούμε ότι κάτι κάναμε.
Popularity: 6% [?]